Ons Riet …

Annie , Jopie , Riet en Piet.
In dat rijtje, met variaties in volgorde en soms met verkleinwoordjes.
Ik hoor het nog.
We luisterden er ook naar en soms ook niet.
Want meestal betekende dat bedtijd.
In het leven zetten we graag alles op een rijtje.
Ook vandaag.
We noemen dat herinneringen
We gaan er een naam in missen: Rietje, ons Riet ; voor Huub en vrienden: Ria.

We gaan haar missen in het rijtje. Nu al.
We gaan ook haar lach missen, haar tranen, haar vreugde en haar lessen in leven.

We gaan ook haar eenvoud missen.
We gaan háár missen.
De houten keet in onze tuin, het lachen om flauwe grappen in de keuken.
Friet halen en te gauw weer thuis ……..ach, ik heb zo mijn eigen lijstje
‘Ik hou van jou’ zei ze elke keer als ik ze zag in eindeloze herhaling en altijd gemeend.Het vastpakken, het knuffelen.


Ze eiste zo weinig en gaf juist zo veel. Ze was soms te volgzaam en te gauw tevreden.We denken terug aan vroegere jaren, aan haar citroen- brandewijnje met suiker.


Aan haar ‘Hééét Lammetje!!

Opvallend was haar gastvrijheid, haar gulheid.
Opvallend groot was ook haar vriendenkring en ook de hecht- en echtheid ervan.Bijna op haar laatste laatste dag zette ze zélf alles op een rijtje.
Vastberaden en bewust.Ze wilde iedereen waarvan ze hield nog zien, aanraken…iets tegen ze zeggen…
Ik sloot graag aan in dat rijtje.
Ik deed dat eigenlijk veel te zelden.
Dat spijt me.


Ze is nu de eerste in een nieuw rijtje, we beseffen en weten dat.
Laat ons daarom de mooiste dagen niet vergeten.
Haar lach, haar hartelijkheid….
Die zetten we vandaag in een dierbaar rijtje

Rust zacht lief meiske, lief zusje.

‘Broertje’ Piet