We zitten nu zowat tegen de 700 gepubliceerde daggedachten. Die je nu leest is een van de laatsten. Ik heb er al zo’n 1600 geschreven. Verhalen die mijn mijn ziel en zaligheid helemáál blootleggen zijn daarbij in de meerderheid en houd ik aldus voor mijzelf. Wel geef ik soms een inkijkje in mijn hart,doen en denken en dat niet eens altijd bewust. Mensen hebben dat allemaal. Zonder het willen, geven mensen hun diepste ik wel eens bloot of in ieder geval hints in die richting. Dat fenomeen zit in ons allemaal en komt voort uit je brein. Jouw grijze massa maakt uit waarom we vrienden maken en anderen soms haten, terwijl de mensen die jij niet zo ziet zitten ook vrienden hebben. Kort door de bocht is dat wat ons onderscheidt van anderen en wat de sfeer in onze directe omgeving bepaalt. We worden er ook door beïnvloed, zoals we door alles rondom ons beïnvloed worden. Dat vormt tezamen ons referentiekader,karakter, politieke en religieuze richting en ons algemeen handelen. Het verklaart ook de verschillen onder de mensen. We willen ze niet altijd herkennen of erkennen maar het is wel een feit. Sommigen onder ons maken daar dan ook gebruik en soms misbruik van en gaan op zoek naar mensen die het meest voldoen aan wat ze zelf zijn. Zo ontstaan groepen van mensen die soms talrijk worden en daardoor ook meer macht verzamelen. Dat kan goed gaan, maar ook helemaal verkeerd uitvallen. Door macht te verzamelen vergaart men ook kennis van de ander en verspreidt de denkwijze, doen en laten van een aldus gevormde groep zich in soms hoog tempo. Het blijft niet onschuldig en niet te vergelijken met een zangclubje of tennisvereniging. Samenwerken kan ook een groot goed zijn.

In Dongen hebben we daar zelfs een slogan voor uitgevonden. Daarentegen is zélf denken het gevolg van nadenken. De geschiedenis schets meer gevaren van samenwerken dan de voordelen. Ooit schreef ik een daggedachte die ik ‘ Ecce Homo’ noemde, die heb ik er voor de gelegenheid maar even bijgehaald. Het blijkt dat het gene wat ik toen dacht nog steeds van toepassing blijkt te zijn en voor mij nog steeds mijn levenswijze bepaald. Ecce Homo: zie de mens als individu en leer er enkel van wat jou een beter mens maakt.Een gedachte om even bij stil te staan misschien, maar meer ook niet

Mensen die een volk, stam, ras of eenheid op religieus gebied vormen zijn te vergelijken met vonken die een door hun gecreëerde brandstapel in lichterlaaie kunnen zetten. De mens lijkt dan plotseling een roedeldier is een doedeldier en volgt de leider. De leider is altijd en overal de baas over en ondanks enig mogelijk verzet van de oudsten in de roedel krijgt de leider de rest van de roedel mee in zijn of haar ideeën over andere roedels. Zo ontstaat een doctrine met als doel de mens te indoctrineren. Doet een van andere leiders iets niet goed in de ogen van de andere of iets dat voor een andere roede onwelgevallig is, dan komt er een conflict waarbij hij of zij de roedel in het geheel nodig heeft om het conflict te slechten dat is meestal visa versa en een bron voor een uit de hand lopende confrontatie.

Daardoor kan een roedel groter worden dan de andere en is er sprake van macht en onmacht. Een simpelere uitleg over het ontstaan van een oorlog kan ik bijna niet verzinnen. Zoogdieren ( waaronder de mens), insecten, reptielen en alles wat onder levende wezens wordt verstaan, vechten om de macht van de sterkste. Ieder zijn plekje telt niet. Alle wezens willen steeds meer leefruimte omdat ze talrijker worden of omdat hun leiders dat willen. Dat gaat altijd gepaard met conflicten. Boven de leider staat altijd een hogere macht die goddelijk is en dus eigenlijk het machtigste is. Dieren vormen daarmee de natuur en moeten doden om te leven. Daardoor wordt het een religie en ook de as van het kwaad .

De wet van de sterken doet ze overleven tot dat mens op hun pad komt. Mensen vooral, creëren een God . Ze kunnen dit. De mens is geëvolueerd en daarna geëvalueerd en heeft verstand. Ze geven in geschriften, boeken en desnoods middels heilige koeien aan wat die God van hun allemaal wel niet kan en luisteren daarna massaal naar het door de mens gemaakte woorden van die God. Hun God is daarmee monddood en zonder macht. Er is geen twijfel mogelijk. Die god staat aan hun kant en maakt het allemaal alleen maar gemakkelijkere om het conflict aan te gaan. Alle roedels doen dat en hun God is met hen. De mens is vindingrijk. Het is niet God die de mens maakt maar het is de mens die zijn eigen God maakt. De geschiedenis is bekend. De mens is in zijn gelijk gesteld en wast de handen. Uit naam van de ene God werd en wordt er op los gemoord in Kruistochten, de inquisitie en heilige oorlogen. Ook de volgende en door de mens de derde wereldoorlog genoemd, zal zo ontstaan. Mensen bidden tot hun God. Altijd al. God hoort hen niet en kan niet helpen omdat God alleen in hun geest aanwezig is. Of ze verklaren die dood en geven de schuld aan een andere roedel. Die moet daar voor gestraft worden natuurlijk. Ooit heeft een ongeveer 33- jarige mens nét voor zijn sterven aan zijn God gevraagd hen te vergeven. ‘Want ze weten niet wat ze doen’. Voor de mens blijft er misschien niets anders over dan te beweren dat God dood is waarmee de mens zichzelf en God misschien verloochend. Moge jouw God het verhinderen en ook ik wil graag blijven denken en handelen binnen mijn eigen vooral kleine roedel die geen uitbreiding behoeft.

(C) Piet Eelants 2021.