Ik heb er een hekel aan, maar als puntje bij paaltje komt valt de dag zelf altijd reuze mee. Er zijn familieleden die dat weten en zeggen daarom geen proficiat als ze binnenkomen,maar doen dat volgens mij vol liefde als het feestje is gedaan. Als het toch moet , moet het maar. De verjaardagen waarop je een zogenoemde mijlpaal bereikt in je leven zijn daarbij bepalend.18 en 21 gaan nog wel, 50 , 60 zijn twijfelachtig leuk , maar daarna wordt het geen bijtellen meer maar heimelijk aftellen. Je ziet de bui al duidelijk hangen. Het ouder worden zal geen pretje zijn. Je moet wel uitgaan van de gemiddelde leeftijd die een mens zich kan veroorloven te leven. Volgens een niet actuele graadmeter wordt een man gemiddeld 78,4 jaar en een vrouw een slordige 4 jaar ouder. Voor de doordenker: ik wordt dit jaar 75. Voor mij is deze actualiteit en in dit geval zonder meerwaarde. Afgezien van het feit dat er al een soort van tweedeling is met betrekking tot de toenemende vergrijzing, het fenomeen is ook een steeds terugkerend onderwerp in discussies die soms een bedenkelijk niveau bereiken. De NOS- programma’s worden al aangepast en als 49- jarige tel je nog net mee. Er zijn ook andere rode draden die het leven kruisen en komen en gaan met leeftijdsgrenzen. Ik noem er een paar : hogere zorgkosten, euthanasie en zelfbeschikkingsrecht. De volgorde is willekeurig, maar soms onvermijdelijk. Hoe je met deze dingen omgaat is divers, maar ouderen worden bijvoorbeeld niet echt ontzien als ze op hun beurt wijzen op hun verdiensten en de resultaten daarvan in het verleden.Sommigen ouderen voelen zich zwaar getraumatiseerd als de algemene tendens in ook politieke. discussies is dat eigenlijk álle kosten onbeheersbaar lijken te worden door de vergrijzing. Voor hen die de leeftijd der sterken nog niet bereikt hebben geldt overigens ook dat als je je petje niet in de gracht gooit en er zelf onder kruipt ,je vanzelf mee gaat tellen in de stijgende statistieken.

Piet Eelants © 2021