In deze tijd dat alleen een vreselijke ziektemaker het voor het zeggen schijnt te hebben, is de hang naar nostalgie opmerkelijk. Veel media grijpen er ook naar terug wegens gebrek aan echt nieuw nieuws. In Dongen heeft met name het Weekblad een ferme rubriek van Thecla Bovenberg die veel wordt gelezen en gewaardeerd . En ook deze krant put wel eens in het verleden om de geest bij te scherpen. Zo trok het 75-jareig Algemeen Dagblad deze week mijn aandacht. Deze kort na de tweede weedoorlog gestarte krant, publiceert op dit moment online voorpagina’s uit al haar bestaansjaren. Het AD is eigenlijk altijd wel zo’n beetje mijn krant geweest. Ik hield en hou nog steeds van grote krantenkoppen en uitgebreide duiding over dingen die anders onbelicht blijven. Twee kranten voldoen daar – nu nog- het meeste aan ,waarvan er een is die ik toch een beetje wantrouw omdat dat de Telegraaf is(..) Ik koos voor de nostalgie de AD-voorpagina uit het jaar 1951. In dat jaar was er de eerste officiële televisie-uitzending in Nederland. Het was afzien en het eigenlijk nog puur amateuristisch ‘spektakel’ begon al een half uur te laat, zegt de krant. Iets wat we enkel nog van de primetimeprogrammering van de VRT kennen .Toch was het anderhalf uur vermaak in

ontwikkeling. Het AD schrijft de dag erop dat de ontvangst overal uitstekend was. : ‘ zelfs buiten de straal van vijftig kilometer van Lopik was er beeld en klank. De krant zegt de dag erna óók dat er ‘duizenden’ hebben gekeken . Dat het woord tussen aanhalingstekens staat is veelzeggend natuurlijk, maar niet (toen al niet ) voor het AD. De krant schrijft : ‘ Niet dat zij zelf allen een televisietoestel bezaten, maar in cafés , restaurants, in radio-, (pardon) televisie-winkels, voor etalages waar televisietoestellen waren opgesteld, overal dromden de mensen samen.’ Opvallend was toe al dat ‘vooroordelen’ onschuldig waren en bleven bij vooronderstellingen. De krant heeft volgens mij het aantal kijkers nooit echt zélf geteld. Dat geeft ook gelijk het verschil met de Telegraaf weer. Die schrijft de niet getelde cijfers gewoon tot achter de komma op. Het AD : ‘En bij de gelukkigen, die een eigen toestel hadden, was er familiebijeenkomst.’ ‘De eerste televisie-uitzending’ is gepaard gegaan met verkeersopstoppingen, met gebroken ruiten, met in verdrukking geraakte mensen. Het was een sensatie, zo als we de laatste jaren niet hebben beleefd. ‘ , schrijft het AD dan. ‘Wie enigszins in de gelegenheid was en in de televisie belang stelde, heeft zich deze eerste uitzending niet laten ontgaan, dat is de indruk, die overvolle restaurants en overweldigende aantallen mensen bij etalages opleverden. Hoe men het gevonden heeft? Kris kras door het land hebben we een aantal particuliere bezitters van televisietoestellen opgebeld.’ Ik weet het nog; als jongetje van amper vijf zag ik een ongetwijfeld zenuwachtige Jeanne (de) Roos de door koffiepauze onderbroken programma’s aankondigen. Over nostalgie gesproken: Later genoot ik van Pipo. Professor Plano , de ‘Dikke Deur ‘, Ren je Rot , de Verrekijker en Dappere Dodo. Q en Q . Beertje Colargol en Black Beauty waren mijn favorieten. Ik kom nog wel eens op nieuwe nostalgische daggedachten ….. Jij kent nog andere titels .Toch ?

Piet Eelants (c) 2021