Geradbraakt wakker worden na een nacht vol akelige dromen. Drie keer eruit geweest om te plassen .Oh what a night!! En dan het opstaan: Waar kies jij voor ? Voor het stoten van je kleine teentje, het struikelen over je schoenen,onder de douche staan terwijl je vrouw warm water pakt in de keuken ( nee, ik woon niet in die beruchte wijk), een knaap van een snee in mijn kin bij het verkeerd manoeuvreren van het scheermesje, struikelen over de weegschaal die ik al een tijdje in de gaten houd vanwege dreigende obesitas, ernaast stappen bij het er op gaan staan en daardoor m’ n kleine teentje aan de andere voet stoten, een handdoek vergeten te pakken en in je blote lijf natte voeten zetten in gang en linnenkamer, met het terug gaan naar de doucheruimte over de aldus natte vloer uitglijden en flink op je stuitje vallen. Geluk. Jij mag nog kiezen.

Ik kreeg het allemaal aangeboden door meneer Murphy. Gelukkig was er even een moment van rust. Een sneetje peperkoek en een lekkere tas thee. De krant . Ja, even uit de bus halen. Van de vierde naar de begane grond. Dat doe ik normaal altijd te voet, alleen met twee pijnlijke kleine tenen, kies je op zo’n moment graag voor de lift. Toch ? Dat ging vlot en krant was er gewoon. Onverwacht en dus toch een beetje geluk.BNdeStem had me uit voor- en goede zorg al gewaarschuwd dat ie waarschijnlijk wat later zou zijn. Het weer hé. Terwijl ik terug naar de lift loop bedenkt ik in een flits dat ik wel eens wat meer financieel respect zou kunnen opbrengen als beging 2022 een verzoekje voor het jaarlijkse heitje komt voor het karweitje om elke dag de krant te bezorgen. Prompt op tijd. Maar dat is voor later.

Het wachten op de lift duurt opmerkelijk lang. Eindelijk. Een moeder én een kind stappen uit en het kind krijgt een korte les in het nooit meer doen van zulke dingen. Ik hoef niet te raden naar de reden van de reprimande; het knopje voor de kelder lichtte nog op. Bij het openen van mijn voordeur kwam het aroma me al tegemoet. Maar ook een vloek van mijn vrouw. Het deksel van de Senseo was weer eens omgeklapt met als gevolg dat het aanrecht weer droop. Binnen twee minuten lag het apparaat uit te lekken in de sneeuw op het balkon. De volgorde der dingen volgde elkaar snel op. Ik was de eerste telefonische klant van Blokker en kon een nieuwe Senseo vier uur later ophalen. Ik kom daar later nog op terug.

Na ieder een half kopje koude koffie te hebben genoten en het krantje gelezen te hebben en ik me weer geërgerd had aan de té grote hoeveelheid coronanieuws was het tijd voor de boodschappen. De auto startte meteen. Knap onder de heersende weersomstandigheden voor een voiture van bijna 17 jaar. De afstandbediening van de garagedeur bleek daar meer moeite mee te hebben. De batterij op. Óp ja en leeg dus. Dan de grote ijzeren hekdeur maar handmatig opendoen. Bij de ALDI bleek er enkel helemaal achteraan nog een parkeerplaats beschikbaar te zijn. Die was omgeven met een berg al bevroren sneeuw aan de linkerzijde van de autodeur en natuurlijk komt mijn deur daar tegenaan. Wéér een krasje. Ik kon overigens niet de PMD afval kwijt. De container zat klem.

Normaal hoef ik nooit te wachten op een winkelwagentje. Nu stond er een rij van vier. Het was dus druk. Té druk bleek, toen ik eindelijk de winkel in kon. Na het verwijderen van alle overigens imaginaire virusjes van het handvat van het wagentje sloeg mijn bril nóg meer aan. Ik zag dus helemaal niets meer. Tijdens het winkelen heb ik rare capriolen moeten uithalen. De bril op de neus, het mondmasker er onder en erover. Het leesgedeelte blijkt dan plotseling te groot en dan weer te klein en bovendien was het ALDI- personeel in alle gangen bezig met de dozen in de rekken te smijten, was het krentenbrood op en stond iedereen in de weg. ( Druk dus). Gelukkig waren er nog twee bosjes tulpen over voor mijn Valentijn en óngelukkig waren er twee mandarijntjes kapot gegaan die eenmaal op de boodschappenband hun aldus vrijgekomen sappen verspreidde tot zichtbaar ongenoegen van de overigens verder supervriendelijk kassière.

Diverse weekendboodschappen belandde op de achterbank. De aanwezigheid van de zak PMD – afval en de doos van de kapotte Senseo in de altijd al te kleine kofferruimte speelde daarbij een rol. De vlek van het mandarijnen -sap is inmiddels verwijderd van de achterbank.

Na een bezoek aan de Coolhof en het weer handmatig openen van de zware garagedeur onder ons appartementsgebouw kon ik de boodschappen met behulp van mijn eens veelvuldig beroepsmatig toegepaste handelingen in het kader van het FIFO- systeem opruimen. Het boodschappenwagentje deed overigens raar onderweg naar de vierde en ik zal de wieltjes eens moeten smeren.

Alhoewel ik me nog steeds afvraag waarom je na je bestelling bij een niet essentiële winkel vier uur moet wachten voordat je je spullen kunt komen ophalen en ik het ook niet in de krant heb kunnen lezen, is de rest van de zaterdag goed verlopen. Het batterijtje in de garagedeur- afstandsbediening is vervangen, de koffie uit de splinternieuwe Senseo smaakt heerlijk en de ruikers tulpen staan in de vaas. Waarmee ik maar wil zeggen dat ik nooit zal vergeten dat er ook mooie dagen zijn. De rest van de zaterdag was er al een bewijs van.

Piet Eelants ( c) 2021