Kinderen tot gemiddeld zeven jaar waarvan sommigen nog bedplassend tijdelijk heel lief en gehoorzaam in het leven staan zijn geen uitzondering in de periode van pakweg half november tot (en met ) 5 december . Desperaat zijn ze als de haalbaarheid van hun met zorg samengestelde verlanglijstje door hun ouders of verzorgers namens sinterklaas én zijn pieten in twijfel worden getrokken door de bij het kind in kwestie kond te doen van de hard aankomende mededeling dat sinterklaas dat allemaal wel eens niet zou kunnen betalen.‘Hoezo niet kan betalen ? ‘ Kinderen zijn niet gek. Ze merken en zien al láng vóór de verjaardag van de goed- heilig- man , dat Jantje ( what’s in a name ) en vele andere kinderen uit hun klas niet alleen snoep en ander tandbedervend suikergoed in hun schoentjes en / of al dan niet echt-houten– klompjes bij het ontwaken aantreffen, maar pronkend , hier en daar latent plagend ten opzichte van andere kinderen , hun ( te ) dure video spelletjes en lego c.q. duplo cadeautjes aan de schooljuf laten zien. Arme, of de minder bedeelde soms kinderrijke ouders hebben vanaf reeds genoemde datum het nakijken, het schaamrood op hun konen en te vroeg in de maand al een té lege portemonnee. Gelukkig is er in Dongen ook Bea en Rob. Dat je dat de kinderen die verwekt zijn met een sperma van vaders die een beter inkomen en een ruimer uitgavenpatroon hebben dat niet euvel of kwalijk kan nemen is een kwestie van eenvoudig berekenbare wiskundige overwegingen.

Soms gaat de hebberigheid van de ouders vooraf aan die van de kinderen en soms ook worden de opvoedkundige vaardigheden van de ouders op de proef gesteld .Er zijn ouders die de rem op de elektrische trein zetten door de kinderen alleen een gedeelte van rails te (laten) geven en bij een volgende gelegenheid een locomotief of desnoods een locomotief én een wagon en over enkele jaren hun kind het hele station-stelsel met daaraan gekoppeld een complete infrastructuur van het Europese treinen-netwerk zelf te laten kopen als die lang en breed zelf vader en of moeder zijn. Het blijft moeilijk om – als ouder of verzorger – (niet) aan de verleidingen van de afgunst, redelijkheid of hebzucht toe te geven. Kinderen daar in tegen zijn gewoon eerlijk en zijn van nature gewoon sociaal voor zichzelf. De verwarring voor de aankomende of reeds vergevorderde ouder wil ik persoonlijk nog groter maken door de volgende naar waarheid opgetekende woordenwisseling tussen mijn kleinzoon en zijn moeder.

Tien jaar geleden. Daan na het verhaaltje en voor het slapen gaan : “Mamma, ik wil toch zo graag die playstation ; wil je dat nog aan sinterklaas vragen voor me?” Mamma: “Weet je Daan, Sint moet cadeautjes geven aan alle kindjes , misschien heeft sinterklaas dan geen geld meer voor dat play– station “Daan :“Maar waarom gaat de Sint na zijn verjaardag dan terug naar Spanje ; hij kan toch gewoon hier blijven en dat kost dan toch minder centjes ? “

Kinderen spreken de waarheid.

(c) Piet Eelants ( 2010 / 2020 )