‘Dan maar de mitrailleur er op’. Mijn al lang overleden naaste familielid gebruikte dat kleine zinnetje vaak uit rechtvaardigheidsgevoel. Zelf kon deze man nog geen vlieg kwaad doen en hij liep met een bochtje om een ijverig miertje heen. Die manier van leven heb ik misschien wel van hem. Hij had oog voor het kleine, het ten onrechte nietig verklaarde schepseltje en had oog en waardering voor de rechtvaardige mens en ijzeren wetten. Sociaal tot en met, maar in zijn uitspraken stellig en radicaal. Als de man nu nog zou leven zou hij groot respect kunnen opbrengen voor de huidige president van de Filipijnen Rodrigo Duterte ,de rechtse radicale leider die alle drugsverslaafden, maar vooral de drugsdealers eigenhandig een enkele reis naar het hiernamaals zou willen geven en dat dreigement ook uitvoert. Mijn familielid telde daarbij ook dieven op, moordenaars en ander -in zijn ogen- tuig van de richel. Politiek gezien op z’n minst incorrect, maar wel vanuit een overtuiging. Het klinkt gek, maar als rechtgeaarde socialist had ik soms het gevoel dat mijn familielid gelijk had. Dat gevoel kwam en komt uit eenzelfde rechtvaardigheidsgevoel als dat ik nog steeds nastreef en voortkomt uit mijn levenservaring en referentiekader. Ik denk nog al eens aan deze man als ik schrik van de woorden die onze minister president af en toe bezigt al hij echt boos is. Dat wordt naderhand door jan met de stropdas en dito pet gezegd dat het maar woorden zijn waarmee hij zicht uit. Frustratie over vernielingen, over kwaad en erger. Een echte leider. Maar daden levert het over het algemeen niet op. Ik zie Rutte nog niet op een afstandje met een kalasjnikov in zijn handen omstanders van een illegaal vreugdevuur elimineren en dus – zwart wit gezien – vinden de hardwerkende dienstverleners hem dus nog steeds een slappe Janus.

Wat dat betreft zullen zijn woorden niet de daden worden die mensen als mijn vroegere familielid zouden wensen. De bagger die hij in dat geval zou moet trotseren zou hij voor lief nemen en tegelijk zou hij betere tijden aankondigen. Rutte maakt liever een eigen vreugdevuur. Hij haalt gerust stiekem en op een verlaten plaatsje op het Scheveningse strand drie vuursterretjes uit de neutrale verpakking en steekt daarmee een berg pallets triomfantelijk aan. Boudewijn de Groot zong het al eens: ‘Het is koudvuur en dat geeft niets en het komt niet in de krant…’ Mijn vroegere familielid blijf ik waarderen. Bij Rutte ligt dat toch iets genuanceerder. De mantel der liefde hangt ’s avonds weer aan de kapstok in zijn nette tussenwoning. Nederland is kampioen wetgeving en handhaving die niet in overeenstemming is met elkaar en die daarom niet leiden tot de soms gewenste resultaten. Deze constatering is het gevolg van ons sterk verlangen naar onbeperkte vrijheid. Die we overigens node zouden missen als door de schuld van deze werkelijkheid dit mooie land zou verworden tot een politiestaat. ‘Dan liever de lucht in’ zei van Speijk…. Dankjewel Mark.

Piet Eelants (c) 2020