De moed zakt me soms naar de knieën en dat is vlak bij m’n schoenen. Gisteren zat het nog maar bij de navel. Een beetje triviaal is de eerste zin van mijn 671ste daggedachte wel. Ik probeer het woord te vermijden, het niet op te schrijven maar ontkomen doe ik er waarschijnlijk niet aan. Vooruit dan maar: het coronavirus, Het vreet me op of is hier ‘app’ een betere benaming. Die hebben we al. Ook andere sneltesters , blaasneuzen en snotopvangers kwamen in de nieuwsstroom al uitgebreid ter discussie. Het is al lang geen balsem meer voor de ziel als een zoveelste deskundige zijn of haar expertise uitlegt aan Eva Jinek of in de studio van de Vooravond. Wie het weet mag het zeggen en als je niets zegt wéét je ook niets of ben je een nerd die zijn mond niet open durft te doen. Zo blijft de oplossing van dit wereldwijde probleem uit en komt het water niet onder de boeg.

Ik en velen, worden er soms behoorlijk down van en zitten constant in een dilemma discussieprogramma’s op radio en televisie af te zetten of juist wél te volgen. Als we het wel doen worden we er niet wijzer van en als we het niet doen , doen we onszelf tekort en wordt je door anderen apathisch of niet geïnteresseerd verklaard.

Bemoediging geven is al even moeilijk als bemoediging krijgen. ‘Morgen wordt alles beter’ is in enen een cliché dat groter lijkt te zijn als ‘vergeet de mooie dagen niet ‘ en de gedachte dat een cliché meestal waar is, kwelt onze harten soms . Als de meest betrouwbare noviteit met de latente bedoeling een andere mening te doen vergeten klopt, is dat op een ander moment weer achterhaald door een nieuwe waarheid. Het klink allemaal een beetje hopeloos, maar dat is het niet.

Ik illustreer dat graag met een verhaal uit een een prachtige natuurfilm die ik gisteren zag. Het ging over de Koevogel. Deze merelsoort is een parasiet en lijkt in zijn gedrag een beetje op onze Koekkoek en een gevaarlijk virus. Een nest maken is geen optie voor deze gevleugelde profiteur. Haar eieren worden schielijk in een kant en klaar nest van een andere vogelsoort gelegd. De Koevogel slaagt er in om als een virus te overleven, maar verblijft in een steeds kleiner leefgebied, blijft daarmee een kleinere gemeenschap en is steeds zeldzamer. Alhoewel de vogel slim is en zich bediend van ongehoorde praktijken, hebben andere vogels zo langzamerhand een vaccin ontdekt dat hen weer helpt. Er is een soort dat hun nest bouwt in een struik die ook geliefd is bij een zeer giftige en snelle slang. De slang voedt zich maar met één soort ei : Het ei van de Koevogel en is daarmee misschien wel het ei van Columbus. Het is misschien wat ver gezocht dit voorbeeld te noemen in onze strijd tegen het coronavirus , maar in essentie is het de natuur die altijd overwint en is met een beetje fantasie het bewuste ei te vergelijken met een vaccin tegen het vermaledijde virus dat onze nesten bevuilt. Met kwaad bestrijdt men het kwaad. De mens is een onderdeel van die natuur en leerde er al eerder van. De mens is bovendien in staat om de hoop niet te verliezen en zo recht te doen aan de betekenis van het cliché dat een cliché eigenlijk altijd waar is.

(c) Piet Eelants 2020