Kunnen we eigenlijk wel zonder weerpraatje? Piet Paulusma z’n kijkcijfers zijn het bewijs. Nee dus. Wij Nederlanders hebben het altijd over het weer. Dat heeft zo zijn reden.. We mopperen graag. Daar zijn
zelfs gezegdes over gemaakt. Bovendien valt een weerpraatje altijd in goede aarde. Als het maar niet regent .De huidige temperaturen zijn voor de tijd van het jaar bovendien vrij uniek . Daar zijn we weer enthousiast over met z’n allen, of klagen we steen en soms been. Toch blijft het opvallend te weten dat als de pastoors niet vragen en de boeren niet klagen er iets mis is met het weer. Weer is ook nieuws. Een NOS- journaal zonder de weerkaart en begeleidend praatje is ondenkbaar. Zo hoorde ik gisteren dat in Den Helder sinds de weerwaarnemingen van start gingen , het nog nooit zo warm was in deze maand ,als nu . Het werd er 30.8º. Wist jij dat ? Ik wist dat het hitterecord in Dongen gesneuveld was én ik nam zélf waar dat het in de huiskamers van de bovenste laag van ons appartementsgebouw gemiddeld zo’n 29 graden warm was. Een praatje over het weer is bij deze temperatuur logischer dan al die andere dagen als we het over het weer hebben. Zo weet ik uit goedingelichte bron dat een onderbuurman op de begane grond géén airconditioning had aan moeten schaffen. Wat een tweedelingen dat in één gebouw! Op de momenten dat je niet kan slapen van de warmte ,beheerst het weer een groot gedeelte van je gedachten aan die buren en anderen ,die meer verkoeling genieten .In het kader van deze rubriek en ook bij toeval vandaag , gaan de nachtgedachten dan automatisch over naar de daggedachten . Er wordt op zo’n dag van je verwacht dat je gaat fietsen, naar het strand gaat , of een flinke wandeling gaat maken .

Maar het pakt meestal anders uit. Generaliserend zou je kunnen zeggen dat ‘de Nederlander ‘vooral inactief wordt als het meer dan 23º wordt . Een minderheid zet zich graag in het zweet in de dagen van heden. Ik behoor tot die groep van de minder actieven en zie bovendien die inactiviteit om me heen .Heel de week zag en vooral voelde je het al aankomen . Je wordt hoe langer hoe lomer. Even zitten is prima , maar te veel bewegen, dat bij mij meestal met het opstaan begint , is vrij inspannend. Ik kan het zelf even hebben nu : het is een beetje komkommertijd voor de krant
. Mijn gedachten gaan op zo’n slome dag wel uit naar de mensen die beroepsmatig juist nu zich niet kunnen veroorloven om inactief te zijn. De plicht roept ook bij 30º en hoger . Voor sommigen is juist die temperatuur een middel op het spaarvarken te spekken voor frissere tijden. De ijscoman, de strandtenteigenaar en de medewerkers van al dan niet gemeentelijke zwembaden beleven gedenkwaardige die in normale tijden goud kunnen worden genoemd dagen en dat ondanks de barre bijkomende corona perikelen. Maar we leven niet meer in normale tijden. Zowel de hitte als het virus zijn spelbrekers in ons geluk en de plek onder de zon. Dit is ook een tijd om onze zegeningen te tellen. Als hebben sommigen daar maar een hand voor nodig nu.’Er komen betere tijden’ zeggen ze…


Droom verstandig!

(c) 2020 Piet Eelants