Ze is sowieso opvallend en dat al heel lang. Ze wordt gewaardeerd en ze is een leuk mens. Niets mis mee. Er valt maar weinig negatiefs over haar te zeggen. Ook het feit dat ze graag een wijntje drinkt en daarna niet alleen een te enthousiast gesprek aangaat met tijdelijk lam gelegde hersencellen door een teveel aan het door het goddelijke vocht veroorzaakte alcoholpercentage in haar bloed, dan nóg is ze een vrouw die je dat graag vergeeft. Ze is daarom ook niet echt het lijdend voorwerp in deze daggedachte. Erica kan bij mij niet meer kapot sinds ze – lang geleden – haar zoveelste eigen zwemrecord verbeterde. Aan haar moest ik denken toen ze voor de vijfde keer in korte tijd aanschoof bij een talkshow. Het was dit keer bij de vrolijk rechts- georiënteerde omroep WNL. Het is louter toeval dat Erica zich daar nog het beste bij thuis voelt. Haar lach en overtuigingskracht om haar nieuwste boek te promoten komen daardoor misschien ook het beste uit de verf. Deze omroep voelt zich wel thuis bij het fenomeen marktwerking en weet met zelfs linkse mensen in haar programma’s verdekt op te stellen, de door de omroep zelf genoemde 1% invloed vrolijk rechts in de media wat hoger op te schroeven. Maar als je de media een beetje volgt worden kijkers zoals jij en ik niet enkel op de vrolijk rechtse zondagmorgen aangespoord meer boeken te kopen.

De al lang niet meer linkse bnnvara of hoe de steeds meer verscholen namen van de -zeg maar vroegere- omroepzuilen binnen de NPO verenigde omroepen ook heten ; ze doen er allemaal aan mee. De boekenwinkel, al dan niet online, heeft het er maar druk mee. Om nu nog terug te komen op Erica is misschien wat overbodig en te doorzichtig, maar ze is tenslotte wel oorzaak van mijn 645ste daggedachten. Kijk, niet enkel Erica zit aan bij Pauw, Beau, Eva ( straks weer) of Mathijs, maar ook elke pseudo -kok die een ultieme poging waagt om op het literair vlak van de kunst een zoute pannenkoek te bakken, te omschrijven in het zoveelste kookboek. Het zou overdreven zijn te beweren dat de teloorgaan van de tropische regenwouden te wijten is aan de hoeveelheid papier dat gebruikt wordt boeken te maken en uit te geven en beschouw deze zin dan ook maar als niet grappig, maar inhoudelijk als een die een kern van waarheid in zich draagt. Waar het werkelijk om draait is natuurlijk de manier waarop de omroepen en vooral jij en ik worden meegesleept in de dodelijke commerciële strijd tussen uitgevers van boeken die bladzijde voor bladzijde aan de man of vrouw trachten te brengen en er grof geld voor over hebben om een minuut of vier minuten op te mogen treden in een veelbekeken talkshow. Zo helpt de lamme de blinde en betalen jij en ik veel te veel voor een echt goed boek.

(c) 2019 Piet Eelants