De derde dinsdag van september en de grote O

Het pensioenakkoord is gesloten en de deelnemer aan de verdiende rust wordt nóg bestolen. Dat blijft zo. Er zijn vragen die niet gesteld worden. Een feit. Ene Wopke Hoekstra die zichzelf in bepaalde kringen populair heeft weten te maken door sympathieke antwoorden te geven op welgestelde vragen en doodeerlijk kan uitleggen hoe het zo ver is gekomen, wil met het zicht op en de onomkeerbare harde waarheid van de aanstaande derde dinsdag in september geen cent meer uitgeven om het korten op de pensioenen te voorkomen. De paar politieke partijen die zich maar uit blijven sloven om die onrechtvaardigheid van de feiten te bestrijden, zullen de kortingen niet kunnen voorkomen. De rekenrente is daarvoor hét toverwoord. Het woord zou een goed politieke thema zijn voor ’n nieuwe priester Daens! De democratische meerderheid in Den Haag heeft altijd gelijk en zegt met een stalen gezicht de punten binnen te halen voor de ‘hardwerkende’ Nederlander. Pensioenfondsen beleggen in winstgevende bedrijven met het geld wat die hardwerkende Nederlanders ingelegd hebben. Meestal meer dan 40 jaar. Een feit wat op de laatste dag van gedane noeste arbeid daarvan verbloemd wordt door het aanbieden van een al dan gouden horloge, al zal het maar zelden een Rolex zijn.

Maar op de laatste werkdag of een gezellige afscheidsreceptie krijgt de pensioengerechtigde ook een grote O op zijn of haar rug geplakt. Hij of zij wist dat al, maar iedereen kan het nu zien. De O van Overbodig, ( al lang te)Oud en Opsodemieteren. De winst van de bedrijven waarin door de pensioengerechtigden is geïnvesteerd gaat grotendeels naar de aandeelhouders daarvan of in de echt onnodige pensioen-spaarpot die nu al overloopt van de miljarden dei zonder andere generaties tekort te doen, gewoon kan worden uitgegeven. Potverteren hoeft niet. Tweedeling creëren ook niet. Hoe kan het zijn dat een paar miljoen mensen er op overzienbare tijd ( soms weer) worden gekort op hun pensioenuitkering en hoe lang blijven ouderen nog koest in plaats van terecht heel erg woest. De meeste pensionado’s uit de babyboomperiode zijn al meer dan 18% stilgelegd aan de ketting van het onvermogen van onrechtvaardigheid die het kapitalistische systeem kenmerkt. Indexering is een vies woord in pensioenfondskringen. Indexering vindt wel plaats via het innen van de onroerendgoedbelasting en via de prijsindex van de supermarkten ; vele pensionado’s lopen al jaren én tientallen procenten mis op hun inkomen. Dat zijn de feiten. Tweedeling zet aan tot protest. Ik protesteer tegen de tweedeling. Wat mij betreft is het Malieveld groot genoeg voor ons allemaal !

(c) Piet Eelants 2019