DOODGESCHIET … (639)

Op een speciale servicepagina in BNdeStem staan dagelijks gratis advertenties . Deze bieden lezers de gelegenheid om elkaar te helpen met allerlei dingen die ze aan elkaar aanbieden en vragen. Dat laatste staat vrij natuurlijk. Alleen al voor deze pagina zou je je willen abonneren op de krant . ( mededeling zonder winstoogmerk). Na het lezen van die pagina verkeer ik weer in een betere stemming .Na het lezen van de koppen die het wereld- en Stad en Streeknieuws aankondigen, is dat evident. Die koppen maken me wel nieuwsgierig om later in de ochtend de daar onderstaande tekst te lezen. Koppen maken is vakwerk. Knap werk van de journalisten van de krant. Op de pagina staat ook elke dag een kort verhaaltje onder het kopje ‘Gehoord’ . We luisteren toch nog naar elkaar .Dat blijkt uit de dagelijkse stroom van inzendingen, zo zei men mij bij de krant. Ik neem me nogal eens voor om een leuke gebeurtenis in te zenden, maar dat komt er maar niet van .

Omdat ik er nu aan moet denken , zijn het dus daggedachten . Ik vertel nu maar even een ‘Gehoord’. Een waargebeurd verhaal. Het personeelsblad van het ziekenhuis waar ik zo’n veertig jaar werkte is nu hoofdzakelijk ter Leering . Toen het ook nog ter Vermaak was ,was er ook plaats voor leuke dingen voor de mens. Ik ‘ mijmerde’ elke maand of schreef een gedicht en de hoofdzuster van de kinderafdeling schreef bijvoorbeeld elke maand een leuke conversatie in het blad die ze optekende uit het groeiende vocabulaire van haar patiëntjes. Zo stonden eens twee meisje voor het grote aquarium op de afdeling. Omdat ook vissen een beperkt leven hebben ,ging er wel eens eentje naar de eeuwige visvijver. Op een gegeven moment zag het ene meisje een visje op het water drijven. Ze vond dat eng.Vissen moeten niet drijven. De zuster werd er bij gehaald. Die stelde beroepsmatig de dood van het guppy vast. Een ander patiëntje hoorde dat en liep nieuwsgierig naar de vissenkom. “Dat visje is doodgeschiet “. De ontdekker van het verschrikkelijke tafereel met slechte afloop liet zich de primeur niet afnemen. “Nee hoor, dat visje is verdrinkt ! “ was haar weerwoord …. Ik was wel een beetje doodgeschrikt toen ik het verhaal hoorde …

(c) 2017 / update 2019 Piet Eelants