God voor ons allen en allen voor God ? ( 638)

Spinoza was een groot filosoof. Wat ik er van weet is, dat hij in de 17de eeuw al twijfelde aan het bestaan van God als allesdoener en barmhartig. God is gewoon God zei Spinoza. Hij erkende die dan ook als schepper van alle bestaande dingen. Oké, kort door de bocht is dat wel, maar waarin hij beslist niet meeging was het geloof en bestaan van God als baken voor alle mensen, de God die overal antwoord op heeft en de mensheid beloont met wonderen als die veel gebedjes naar hem sturen. Het gebed als middel voor het verkrijgen van gunsten is een utopie beweerde hij. In mijn jonge tijd was ik heel gelovig en had nog nooit van de theorieën van enen Spinoza gehoord. Ik was niet alleen gelovig maar ook nog eens een keertje (poep)katholiek. Dat dat geloof intussen wel met andere stinkende dingen in verband is gebracht is algemeen bekend. Ik ben al lange tijd geleden afgehaakt, maar mijn vriendschap met mijn toen gelijkgestemden behouden. Elk geloof heeft zo zijn gebreken. Je zou met het verzamelen van echte en steekhoudende bewijzen zelfs kunnen zeggen dat religie de as van het kwaad is en het begin van alle ellende. Mensen zijn een gemakkelijk prooi voor sterke leiders die vinden dat er maar één God is en die vertegenwoordigen zij toevallig. Ze beginnen met het beloven van wonderen en laten het uitvoeren ervan gewoon achterwege. Het mondt altijd uit op (strenge) regels en het verzamelen van aardse pecunia voor de uitvinder van de religie. Als er dan al veel sterke leiders zijn, moeten er ook vele goden zijn. Maar het vermoeden daarvan en eraan denken van dat imaginaire idee alleen al, valt bij de meeste religies onder ketteren. Het woord zelf is overigens ook uitgevonden door de religie. Net als Spinoza geloof ik in God en dus ook in de evolutie van zijn werken.

De rest moesten en moeten we zelf doen. We doen dat zoals gebleken is, op een belabberde manier; we bakken er helemaal niets van. Daar waar het resultaat van de evolutie nog zichtbaar is, grijpt de mens in. Het nieuwe resultaat is, hoe je het ook bekijkt, altijd surrogaat en dus slechter. Vergelijkbaar met een cover van de oorspronkelijke muziek. Eens komt die katholieke poep aan de hele blauwe knikker. Dan bidt je maar weer. Ieder voor zich en God voor ons allen dus. Dan is het niet belangrijk meer hoe die god wordt genoemd of hoeveel het er zijn en ieder bidt dat zijn of haar God helpt. En als je het allemaal zelf niet meer kan volgen welke God er nu eigenlijk werkelijk helpt , reken je maar weer op de mens. Die zie je dan misschien bedden sjouwen in sport- en leegstaande lakenhallen , mensen die al dan niet halal voor je koken en een medisch team verzorgt je wonden. En aan de wand hangt een kruisbeeld. Hij ,die ook al onschuldig hangt, zei het in zijn eigen woorden eens :’God , vergeeft het ze, want ze weten niet wat ze doen’. Spinoza , ik hoop dat je ongelijk hebt. Ik ? Ik zit op mijn balkonnetje en geniet van wat de God van Spinoza heeft gemaakt.

(c) Piet Eelants ( 2019)