Blog Image

VERZAMELDE DAGGEDACHTEN

DAGGEDACHTEN

De dagelijkse Daggedachten van Pee | Piet Eelants | in de Dongense Internetkrant worden op veler verzoek vanaf oktober 2014 op deze plaats verzameld



Op alle teksten in deze bijlage geldt dat bij overname van volledige teksten of gedeelten ervan bronvermelding is gewenst

reclamebelasting of winkelhieren * ( 652)

DAGGEDACHTE Posted on za, februari 15, 2020 20:14:39

* Woord van het jaar in 2019 Vlaanderen ( winkel in je eigen dorp )

Bij het horen of lezen van het woordje belasting krijg ik al argwaan en stel ik me vragen.Vanzelfsprekend is natuurlijk dat het algemene gebruik van het woord en in welke vorm dan ook, mij en jou geld gaat kosten en heel zelden wat oplevert.

Zelden wordt er gesproken over ‘verlichting’. Dát woord staat tot belasting als water en vuur en is bij nadere ontleding in feite een samenspel dat de taalkundige betekenis van de woorden duidelijk maakt dat er latent sprake is van een symbiose. Zonder belasting is er ook geen verlichting mogelijk . Al je je bedenkt dat parasiteren en symbiose ook zekere raakvlakken hebben kun je in dit verband ook denken aan ‘ontduiken’. In Dongen geldt dat schijnbaar allemaal niet of vindt men de zinsopbouw van bovenstaande wijsheid te moeilijk. In dat geval is ‘nog eens lezen’ sterk aan te raden.

Als de raad straks een raadsvoorstel aan gaat nemen dat voorstelt een reclamebelasting in te voeren -en daar lijkt het op, gezien het aangenomen feit dat het de gemeente in verlokkende woorden geschreven raadsvoorstel – volgens dezelfde gemeente deze gemeente per sado niets kost.

Bij het lezen van het raadsvoorstel wordt het allemaal (een beetje) simpel voorgesteld. Ik houd van simpel denken. Al moet het niet te moeilijk wordt…

De instantie die het allemaal moet gaan innen en regelen is niet de gemeente, maar de ‘Belastingdienst West-Brabant ‘(BWB), daar waarlangs en via, wij Dongenaren nu ook al onze huidige gemeentelijke verplichtingen laten stromen. Ik vraag me in alle ernst af of de samensteller van het raadsvoorstel en verantwoordelijk wethouder Eline van Boxtel – Pullens aan álle facetten van deze door de gemeenten in dit deel van Brabant gezamenlijk te betalen instituut heeft meegenomen in het budgetneutraal in- en uitvoeren van deze nieuwe belasting voor centrumwinkeliers.

Al die andere gemeentes zijn waarschijnlijk niet echt bereid om Dongen en onze winkeliers daar financieel bij te helpen. Het huidig tarief dat BWB doorberekend aan de deelnemende gemeentes wordt nu voornamelijk inwonertal-gewijs eerlijk verdeeld. Een parameter om een bijkomende belasting van één bepaalde groep cq gemeente en de kosten daarvan is zeker (nog) niet voorhanden . Ook hier is het gelijkheidsprincipe belangrijk en een tip voor het CDA waardig. De moraal van dit verhaal staat verderop . In dikke letters

Nóg een beer op de weg is dat de te vergelijkbare ‘precariobelasting ‘al in 2017 afgeschaft is. Niet voor niets toch. Dat een winkeliersvereniging het initiatief neemt om er geld voor over te hebben de toekomstig geheven belasting te besteden aan het salaris van een centrummanager is opvallend. Winkeliers zijn per definitie zélf manager en over het algemeen goed bekwaam om een onderneming te managen. Zij weten als geen ander dat ondernemen óók inhoudt dat er een ondernemingsrisico is én waarom neemt de doorsnee ondernemer bij het doorgaan van dit plan een extra risico op de schouders is de vraag. Er is (was) nota bene al een ‘mogelijkmaker ‘ en is het niet verstandiger dat je eerst de vraag stelt wat die allemaal en tot nu toe heeft mogelijk gemaakt in dit dorp. Kan dat beter ?

In het raadsvoorstel dat dus binnenkort behandelt wordt , wordt opgemerkt dat de gemeente de kar twee jaar heeft getrokken. Feit is ook dat ‘Bruintje’ die kar niet meer kan trekken. Dongen Promotie heeft zich bereid verklaard ‘haar’ bruintje voorzichtig van stal te halen en stelt zelf een financiële basis voor : ‘Reclamebelasting’.

‘Gelukkig’ is er sprake van, dat bepaalde winkeliers het moeilijk hebben met de invoering van wéér een ( bijkomende ) last zonder dat het maar op zijn minst zeker is dat de Dongenaar voortaan de Bol.Com ’s en Ali Baba’s links laten liggen. Daar betalen de Dongenaren veel minder voor het zelfde product en soms tegen dezelfde service. Want daar zit de grootste knoop in de zakdoek.

De moraal van het verhaal

Internet. Hopelijk houdt ook de raad rekening met die minderheid en doen ze er goed aan te bedenken dat de denkwijze vanuit die tegenstanders , nogmaals helaas de minderheid van de hardwerkende winkeliers, zo gek nog niet is. Die kunnen wat mij betreft de sympathieke underdog gaan spelen, of stimuleren dat voorstanders eens goed naar de zuiderburen luisteren die het woord ‘winkelHieren’ tot woord van het jaar hebben gekozen. Het Vlaams is niet zo moeilijk en met een beetje fantasie kun je aan het woord al zien dat winkeliers hiermee bedoelen en het bijzonder op prijs zouden stellen als hun klanten hun boodschappen Híér zouden doen en niet al hun pakjes zogenaamd zonder , maar wel in de prijs van het product doorberekende verzendkosten door een koeriersdienst thuis te laten bezorgen. Een pamflet in A3 vorm met de simpele tekst ‘

Kom Jij Óók WinkelHieren’ ?

als reclame-uiting kan wonderen doen. Ik droom in mijn vandaag wederom simpele daggedachte al van een mond op mondreclame , een bredere basis van begrip bij de mensen, meer dan een hongerloontje in de knip van de winkelHier en geen doorberekening van de reclamebelasting aan hun klanten…

Ook deze daggedachte is inderdaad en traditioneel niet simpel geschreven maar heeft wederom een duidelijke boodschap die – zo hoop ik dan maar – soms helpt en tot nut kan zijn in ons niet simpele leven.

Durf simpel te denken

Piet Eelants ( 2020)

UW REACTIE WORDT LATER ZICHTBAAR



Retro Toos (651)

DAGGEDACHTE Posted on za, februari 01, 2020 15:35:37

21 oktober 1959. Een van de mooiste herinnering in mijn leven gaan nog
steeds naar Toos .Iets voordat Toos naar huis ging liep ik door de
poort naar buiten en stak de straat over. Voor de etalage van de
platenwinkel stond ik naar de hoesjes te kijken van de meest
populaire artiesten van dat moment . Cliff Richard , Roy Orbison en
Fats Domino . Ze lagen gewoon op een rijtje als blikvanger voor de
koopgrage tieners . Een mooiere camouflage kon ik niet bedenken om
even met haar alleen te zijn. Ik was 13 en Toos was net zo oud. Toos
was de vriendin van mijn jongste zus en woonde een paar huizen verder
de straat in. Die avond hadden we met andere kinderen in de portiek
van ons huis nog ‘ Annemarie koekkoek’ gedaan. Een spel waarbij je
een stap vooruit naar ‘de buut ‘ deed als degene die ‘hem was ‘ het
hoofd naar de muur moest houden en ‘ Annemarie koekoek ‘ moest
roepen.Het eind van het spel was het ‘ afbuten ‘ tegen de muur of je
liep de kans om terug naar de beginstreep te worden gestuurd als je
nog bewoog als de ‘ buut ‘ zich omdraaide en jou nog een stap
voorwaarts zag doen. Het was even voor half tien. Om kwart voor tien
moest Toos thuis zijn en ik binnen. We hadden niets afgesproken maar
het was , denk ik , de liefde die Toos deed besluiten om wat eerder
naar huis te gaan en ik naar buiten.

Mijn hart bontste en ik voelde
me kleuren tot achter mijn oren toen Toos , zoals ik zo vurig had
gehoopt, overstak naar de platenzaak van Van Baal .Samen staarden we
zonder een woord te zeggen naar de platenhoesjes. Zeker een kwartier
moet het zijn geweest dat we daar met veel vlinders in de buik en in
het gezicht vol met jeugdpuistjes voor de spaarzaam verlichtte
etalage stonden. ” Wat zit je haar leuk” zei ze plotseling
en ze maakte aanstalten om met haar hand mijn met zorg in de
scheiding gekamde haar ,verstevigt met een halve pot brillantine er
in aan te raken…..Het was tot dan toe mijn mooiste vetkuif
ooit….
.” Nee!! , niet aankomen ” riep ik uit … ”
Ik heb ze pas gekamd !”Zoals een vrouw -zelfs op die jonge
leeftijd – kon reageren liep ze hard weg schuin de straat over naar
de poort waar ze woonde.Haar vader kwam al kijken waar ze
bleef…. ” Stommerd !! ” riep ze nog. “Trut! ”
riep ik haar na….maar zo zacht dat ze het zeker niet heeft kunnen
horen….. Toos
verdween kort daarop uit mijn leven en uit dat van mijn zus

Weet jij het nog Toos ?

© Piet Eelants 2020



Ecce Homo | Zie De Mens (650)

DAGGEDACHTE Posted on di, januari 07, 2020 16:32:29

Mensen die een volk, stam , ras of eenheid op religieus gebied vormen zijn te vergelijken met vonken die een door hun gecreëerde brandstapel in lichterlaaie kunnen zetten. Zie en lees de laatste ontwikkelingen in het Midden Oosten. De mens is een roedeldier en volgt de leider. De leider is altijd en overal de baas over en ondanks enig verzet van de oudsten in de roedel krijgt de leider de rest van de roedel mee in zijn of haar ideeën over andere roedels. Doet een van andere leiders iets niet goed in de ogen van de andere of iets dat voor een andere roedel onwelgevallig is, dan komt er een conflict waarbij hij of zij de roedel in het geheel nodig heeft om het conflict te slechten dat is meestal visa versa en een bron voor een uit de hand lopende confrontatie. Daardoor kan een roedel groter worden dan de andere en is er sprake van macht en onmacht. Een simpelere uitleg over het ontstaan van een oorlog kan ik bijna niet verzinnen. Zoogdieren ( waaronder de mens), insecten, reptielen en alles wat onder levende wezens wordt verstaan, vechten om de macht van de sterkste. Ieder zijn plekje telt niet. Alle wezens willen steeds meer leefruimte omdat ze talrijker worden of omdat hun leiders dat willen. Dat gaat altijd gepaard met conflicten. Boven de leider staat altijd een hogere macht die goddelijk is en dus eigenlijk het machtigste is. Dieren vormen daarmee de natuur en moeten doden om te leven.

De wet van de sterken doet ze overleven tot dat mens op hun pad komt. Mensen vooral, creëren een God . Ze kunnen dit. De mens is geëvalueerd en heeft verstand en geven in geschriften, boeken en desnoods middels heilige koeien aan wat die God van hun allemaal wel niet kan en luisteren daarna massaal naar het door de mens gemaakte woorden van die God. Hun God is daarmee monddood en zonder macht. Er is geen twijfel mogelijk. Die god staat aan hun kant en maakt het allemaal alleen maar gemakkelijkere om het conflict aan te gaan.. Alle roedels doen dat en hun God is met hen. De mens is vindingrijk. Het is niet God die de mens maakt maar het is de mens die zijn eigen God maakt. De geschiedenis is bekend. De mens is in zijn gelijk gesteld en wast de handen. Uit naam van de ene God werd en wordt er op los gemoord in Kruistochten, de inquisitie en heilige oorlogen. Ook de volgende en door de mens de derde wereldoorlog genoemd, zal zo ontstaan. Mensen bidden tot hun God. Altijd al. God hoort hen niet en kan niet helpen omdat God alleen in hun geest aanwezig is. Of ze verklaren die dood en geven de schuld aan een andere roedel. Die moet daar voor gestraft worden natuurlijk. Ooit heeft een ongeveer 33- jarige mens nét voor zijn sterven aan zijn God gevraagd hen te vergeven. ‘Want ze weten niet wat ze doen’. Voor de mens blijft er misschien niets anders over dan te beweren dat God dood is waarmee de mens zichzelf en God verloochend. Moge ónze God het verhinderen……..

Piet Eelants © 2020

REACTIES WORDEN PAS NA GOEDKEURING ZICHTBAAR



Met terugwerkende kracht (649)

DAGGEDACHTE Posted on za, januari 04, 2020 15:24:12

Eigenlijk heb ik rond deze tijd een stevig Writer’s Block en vind ik het kerstfeest ook helemaal niet leuk. Ook de jaarwisseling is niet echt mijn persoonlijke vuurwerkmoment. Deze donkere dagen voor én na kerstmis wil ik zo liefst en zo vlug mogelijk voorbij zien vliegen. Het zal wel aan het weer liggen denken ze in mijn omgeving. Ik geloof dat niet ; ik weet niet anders dan dat ik mijn Prozac nu helemaal niet kan missen en ook dat is niet de enige aanleiding of oorzaak. Ook een bepaalde verjaardag vroeg in de eerste maand van het nieuwe jaar is niet echt mijn feestje. Deze vaste vanzelfsprekende tijd en vooral als leuk aangekondigde gebeurtenissen zijn gewoon niet mijn ‘ bagiaan ‘. En dan moet het nog carnaval worden… Ook denk ik dan altijd dat het wel eens mijn laatste feestje zou kunnen zijn. Ik ben op dat soort momenten een somber man. Triester wordt ik, als mijn gemeende en ferme handdruk met de beste wensen niet wordt gewaardeerd en gehonoreerd , maar door bepaalde mensen verwordt wordt met een slap onbetekenend handje waarbij diezelfde wenst uit wordt gesproken zonder dat je wordt aangekeken of zichtbaar en zeker voelbaar het soms aanwezige oud zeer niet wordt vergeven. Je wordt belazerd.

Somberder kan het niet maken zonder nog persoonlijker te worden..Ik denk dat ik maar eens een gedicht van Phil Bosmans ga lezen vandaag .’Vergeet de mooie dagen niet’ bijvoorbeeld. De somberheid heeft enige tijd nodig om zich aan te passen aan de seizoenen. Het kan dan gelukkig weer zomaar gebeuren dat ik vrolijk wordt in de loop van het zich ontwikkelende jaar , wel van iets onverwachts kan genieten en mijn zegeningen weer kan tellen. Als een verre vriend plotseling bij ons aanbelt en zegt dat ie me mistte. Als een van mijn zussen belt omdat ik dat zelf niet al de vaak doe. Daar wordt ik blij van. Het betekent zo veel als ‘ze mist me’ en ik besef op dat moment altijd dat ik al eerder voelde richting haar. Deze momenten vallen onder de noemer ‘houden van’. .

De moraal van dit verhaal zit ‘m waar jij die wil zien of ontdekken .

Piet Eelants (c) 2020



Ontkerkelijking versus Kerstmis (648)

DAGGEDACHTE Posted on wo, december 18, 2019 13:32:59

Puer Natus in Betlehem , Adeste fideles, laeti, triumphantes. Voor de echte katholiek hoef ik het niet uit te leggen en ook andersgelovigen krijgen kinderen en sommigen nog ‘van de Heer’. Geloof is een prachtig gegeven ,alleen zou de grote, nog steeds indoctrinerende groep van de aanbidders van zijn of haar persoonlijke God moeten in gaan zien dat dat geloven inderdaad zuiver persoonlijk zou moeten zijn. Zeker weten liever. Opdringen van een mening is één ; vanuit je hart elk geloof waarderen op zijn of haar miritus is twee. Natuurlijk geloof ik ook in mijn God en anders dan dat ik in Sinterklaas geloofde. Voor mij is duidelijk dat en waarom ik die laatste heilige in de verleden tijd -vorm neerschrijf. Nuances vormen de inhoud van elke daggedachte. Herinneringen vormen een waarde, de toekomst steunt op het verleden en het verleden wordt verdraaid.

Rond deze tijd denk ik terug aan een lange periode in mijn leven waarbij ik voor ging in zingen , vieren en bidden. Ik herken in mijn daggedachten nog steeds het kerststalletje in de hoek van de grote vierkante huiskamer in mijn geboortehuis , waar de drie ‘Koningen’ aan de andere kant op de vensterbank post vatte om elke dag dichter bij het pas geboren ‘ kindeke’ te komen staan . Zij hadden hun goud , mirre en nog niet ontstoken wierook in tassen aan hun kamelen hangen. Ik geloofde dat wel ; het was traditie én het was volgens de pastoor ook wáár.

De herders lagen ‘te nachte’ en telde voor en waarschijnlijk ook na het slapen gaan hun schapen. Jozeph en Maria moesten genoegen nemen met een stal om hun eerstgeborene het echte levenslicht te laten zien. Dat licht kwam mede door een ster, die hardnekkig boven het bewuste stalletje bleef hangen Het was koud, de rijmplekken waren talrijk en het bleef vriezen.

In werkelijkheid zag onze grote voorganger en vriend Jezus in de voorzomer het levenslicht. Het kan dan ook dooien. Veel mensen zijn met dit soort verhalen door de geestelijkheid voor de domme gehouden, waardoor de ontkerkelijking werd ingeluid. Onwaarheden werden door menselijke inbreng eigenlijk halve waarheden en soms hele leugens. Dezelfde mens raakte er door verward. En zie : het stalletje werd een kerstboom ,de schaapjes werden ballen en de ster moest plaats maken voor de piek.

Dat andere kerkelijke feest, dat in feite in de begintijd van het christendom het enige ware en echt geloofwaardige feestverhaal was én het begin van een helaas door mensen bedachte religie, beleefde ook een metamorfose. Het gedenken van het lijden en sterven van Gods enige zoon werd in onze tijd een banaal feest van eieren en een aangeklede paashaas. Daar kwam en komt geen geestelijke aan te pas, maar de winkelier en de commercie in het algemeen legt het geen chocolade eieren. Ontkerkelijking. We werden op een menselijk verzonnen religieuze manier voor de gek gehouden en dansen nog steeds voor het Gouden Kalf. Er is te kust en te keur voor de moderne mens. Eens zullen Pasen en Pinksteren inderdaad op één dag vallen. De enige manier om de grote verarming en verwarde toestanden te voorkomen is vanaf nu de waarheid te vertellen en een transparante en eerlijke wereld te creëren zodat geloven zeker weten wordt, God zelf de religie instelt , de mens die niet laat beïnvloeden en de kerken misschien weer volstromen.

Piet Eelants (c) 2019



DE LUIS IN DE PELS

DAGGEDACHTE Posted on do, december 12, 2019 07:27:46

Dongen is een gewoon dorp. Een bekend tijdschrift heeft daarmee eens niet enkel een paar loze kolommen gevuld, maar ook de landelijke kranten en warempel het jeugdjournaal gehaald. Dongen is soms ook niet gewoon en roept ook vraagtekens op. Dongen doet me soms denken aan de conference van Herman Finkers die ooit over Almelo zei dat er altijd wat gebeurt : soms staat het stoplicht op rood en dan weer op groen. Maar dan komt er opeens opvallend nieuws. In Dongen.
Elders in deze krant lees je een artikel over een grensgeval van politiek onvermogen. Het verhaal heeft ook nu twee kanten. De vraag is dan plotseling; wat is waarheid en wat is redelijk; wat is de oorzaak en wat is de aanleiding, wat is het gevolg en krijgt het verhaal een vervolg.
Een enthousiaste BABS krijgt tijdens een onverwachts foeigesprek met de gemeentesecretaris te horen dat zijn tijdelijk contract met de gemeente Dongen niet wordt verlengd. Juridisch wordt dat niet als ‘ontslag ‘ gezien. Het gedwongen afscheid zit waarschijnlijk juridisch goed in elkaar ; alleen het empathisch element ontbreekt. De betreffende trouwambtenaar ervaart de move als het einde van een heuse vechtscheidingsprocedure. Een simpel kort gesprek en een nog korter bevestigingsbriefje luiden het einde in van zijn korte ambtenarenbestaan.

Het voelt aan als een beroepsverbod. Ook in deze krant lees je uitgebreid het verhaal.
Toeval is wel dat de ook in het verhaal met naam genoemde Tjietse Broeders politiek analist is bij het Weekblad Dongen. Hij maakt ook politieke verslagen van de raadsvergaderingen. Sec en feitelijk. Broeders dúrft wel. In zijn beschouwingen maakt hij gehakt van procedures en de verantwoordelijken van het Dongens bestuursorgaan. Niet heel fijntjes,maar keihard. Een stijl die je moet liggen en zeker niet altijd de mijne en van deze krant is. Deze krant heeft een echte internetfunctie : vlug de ‘koppen’ en heel klein beetje tekst lezen. Ruim 3200 Dongenaren doen dat elke dag. Plaatjes vormen de inhoudt en de fantasie is de keuze van de lezer. Internet is een doorgeefluik. De signatuur van de gepubliceerde berichten doet er dan niet zo toe. Sommigen lezen verder en ontdekken dan de betekenis van de subtitel van dit digitale orgaan. Die subtitel wordt regelmatig aangepast. Ook nu. Een beetje bij gelegenheid maar vanuit het ongeruste hart. Het Weekblad Dongen heeft als oudste en populairste nieuwsmedium van dit dorp in ieder geval het voordeel dat het uitgebreider en intenser gelezen wordt en daardoor ook veel meer invloed heeft. Ook de politiek weet dat en maakt er dankbaar gebruik van. Het weekblad is de pels en in die pels zit een actieve luis. Die luis is de vertegenwoordiger van het fenomeen vrijheid van meningsuiting en influencer bij de gratie van het vrije woord. Als een drietal wethouders waarvan één in spe in een paar maanden tijd een meer dan ordinaire zeteldans opvoeren, een andere wethouder niet alle belangrijke argumenten gebruikt en een recordaantal flutredenen te berde brengt om de raad en de lokale pers te kakken zet waarom de rapportage van de eindafrekening van de Cammeleur er nog niet is, een bepaalde partij altijd zwijgt en zeker niet hun doelgroep bereikt en bedient, een raadslid die vroeger een eerlijke en open mening had en de vinger op de zere plek legde, nu meehuilt met de coalitie vanwege bindende maar eigenlijk vermaledijde afspraken en soms verkeerde politieke keuzes maakt en daarmee de ideologische veren verder dan Kok ooit al deed afschudt , als een andere partij 180 ° afwijkt van de eigen principes om door middel van de voor hen heilige matige OZB toch een ongekende verhoging aan de broek van de Dongenaren hangt , als duur geld in het kader van wachtgeldregelingen te spastisch worden uitbetaald, dan is dat nieuws en staat dat óók in deze krant. Tjietse Broeders maakt er groot nieuws van en zegt onomwonden dat iets niet deugd. Hij klaagt en klaagt aan. Inderdaad een echte luis in de pels. Een eretitel die door onze burgermoeder nog eerlijk en oprecht en op de voor haar bekende uitbundige wijze werd uitgesproken bij het overhandigen van een grote bos bloemen aan Ton Zinger bij het afscheid van haar professionele werkzaamheden bij datzelfde Weekblad Dongen. Er is dus nog hoop voor Tjietse Broeders !

Piet Eelants ( eigenaar en hoofdredacteur van de Dongense Internetkrant Dongenhomespot.nl )

Reacties worden eerst gemonitord en zijn later zichtbaar



KAPOENTJE ( 646)

DAGGEDACHTE Posted on do, december 05, 2019 14:55:22

Kinderen tot gemiddeld zeven jaar waarvan sommigen bedplassend tijdelijk heel lief en gehoorzaam in het leven staan zijn geen uitzondering in de periode van pakweg half november tot (en met ) 5 december . Desperaat zijn ze als de haalbaarheid van hun met zorg samengestelde verlanglijstje door hun ouders of verzorgers namens sinterklaas én zijn pieten in twijfel worden getrokken door de bij het kind in kwestie kond te doen van de hard aankomende mededeling dat sinterklaas dat allemaal wel eens niet zou kunnen betalen.‘Hoezo niet kan betalen ? ‘ Kinderen zijn niet gek. Ze merken en zien al láng vóór de verjaardag van de goed- heilig- man, dat Jantje ( what’s in a name ) en vele andere kinderen uit hun klas niet alleen snoep en ander tandbedervend suikergoed in hun schoentjes en / of al dan niet ebbenhouten klompjes bij het ontwaken aantreffen, maar pronkend , hier en daar latent plagend ten opzichte van andere kinderen , hun ( te ) dure videospelletjes en lego c.q. duplo cadeautjes aan de schooljuf laten zien. Arme, of de minder bedeelde, soms kinderrijke ouders hebben vanaf reeds genoemde datum het nakijken , het schaamrood op hun konen en te vroeg in de maand al een té lege portemonnee. Dat je dat de kinderen die verwekt zijn door een vader die een beter inkomen en een ruimer uitgavenpatroon hebben dat niet euvel of kwalijk kan nemen is een kwestie van eenvoudig berekenbare wiskundige overwegingen.

Soms gaat de hebberigheid van de ouders vooraf aan die van de kinderen en soms ook worden de opvoedkundige vaardigheden van de ouders op de proef gesteld .Er zijn ouders die de rem op de elektrische trein zetten door de kinderen alleen een gedeelte van rails te (laten) geven en bij een volgende gelegenheid een locomotief of desnoods een locomotief én een wagon en over enkele jaren hun kind het hele stationstelsel met daaraan gekoppeld een complete infrastructuur van het Europese treinennetwerk zelf te laten kopen als die lang en breed zelf vader en of moeder zijn. Het blijft moeilijk om – als ouder of verzorger – (niet) aan de verleidingen van de afgunst, redelijkheid of hebzucht toe te geven . Kinderen daar in tegen zijn gewoon eerlijk en zijn van naturen gewoon sociaal voor zichzélf

Piet Eelants (c) 2011/2019



Eureka Erica ( 645)

DAGGEDACHTE Posted on zo, november 24, 2019 11:32:11

Ze is sowieso opvallend en dat al heel lang. Ze wordt gewaardeerd en ze is een leuk mens. Niets mis mee. Er valt maar weinig negatiefs over haar te zeggen. Ook het feit dat ze graag een wijntje drinkt en daarna niet alleen een te enthousiast gesprek aangaat met tijdelijk lam gelegde hersencellen door een teveel aan het door het goddelijke vocht veroorzaakte alcoholpercentage in haar bloed, dan nóg is ze een vrouw die je dat graag vergeeft. Ze is daarom ook niet echt het lijdend voorwerp in deze daggedachte. Erica kan bij mij niet meer kapot sinds ze – lang geleden – haar zoveelste eigen zwemrecord verbeterde. Aan haar moest ik denken toen ze voor de vijfde keer in korte tijd aanschoof bij een talkshow. Het was dit keer bij de vrolijk rechts- georiënteerde omroep WNL. Het is louter toeval dat Erica zich daar nog het beste bij thuis voelt. Haar lach en overtuigingskracht om haar nieuwste boek te promoten komen daardoor misschien ook het beste uit de verf. Deze omroep voelt zich wel thuis bij het fenomeen marktwerking en weet met zelfs linkse mensen in haar programma’s verdekt op te stellen, de door de omroep zelf genoemde 1% invloed vrolijk rechts in de media wat hoger op te schroeven. Maar als je de media een beetje volgt worden kijkers zoals jij en ik niet enkel op de vrolijk rechtse zondagmorgen aangespoord meer boeken te kopen.

De al lang niet meer linkse bnnvara of hoe de steeds meer verscholen namen van de -zeg maar vroegere- omroepzuilen binnen de NPO verenigde omroepen ook heten ; ze doen er allemaal aan mee. De boekenwinkel, al dan niet online, heeft het er maar druk mee. Om nu nog terug te komen op Erica is misschien wat overbodig en te doorzichtig, maar ze is tenslotte wel oorzaak van mijn 645ste daggedachten. Kijk, niet enkel Erica zit aan bij Pauw, Beau, Eva ( straks weer) of Mathijs, maar ook elke pseudo -kok die een ultieme poging waagt om op het literair vlak van de kunst een zoute pannenkoek te bakken, te omschrijven in het zoveelste kookboek. Het zou overdreven zijn te beweren dat de teloorgaan van de tropische regenwouden te wijten is aan de hoeveelheid papier dat gebruikt wordt boeken te maken en uit te geven en beschouw deze zin dan ook maar als niet grappig, maar inhoudelijk als een die een kern van waarheid in zich draagt. Waar het werkelijk om draait is natuurlijk de manier waarop de omroepen en vooral jij en ik worden meegesleept in de dodelijke commerciële strijd tussen uitgevers van boeken die bladzijde voor bladzijde aan de man of vrouw trachten te brengen en er grof geld voor over hebben om een minuut of vier minuten op te mogen treden in een veelbekeken talkshow. Zo helpt de lamme de blinde en betalen jij en ik veel te veel voor een echt goed boek.

(c) 2019 Piet Eelants



Volgende »