Blog Image

VERZAMELDE DAGGEDACHTEN

DAGGEDACHTEN

De dagelijkse Daggedachten van Pee | Piet Eelants | in de Dongense Internetkrant worden op veler verzoek vanaf oktober 2014 op deze plaats verzameld



Op alle teksten in deze bijlage geldt dat bij overname van volledige teksten of gedeelten ervan bronvermelding is gewenst

Verjaarfeestjes… (686)

DAGGEDACHTE Posted on wo, juni 02, 2021 14:17:48


Ik heb er een hekel aan, maar als puntje bij paaltje komt valt de dag zelf altijd reuze mee. Er zijn familieleden die dat weten en zeggen daarom geen proficiat als ze binnenkomen,maar doen dat volgens mij vol liefde als het feestje is gedaan. Als het toch moet , moet het maar. De verjaardagen waarop je een zogenoemde mijlpaal bereikt in je leven zijn daarbij bepalend.18 en 21 gaan nog wel, 50 , 60 zijn twijfelachtig leuk , maar daarna wordt het geen bijtellen meer maar heimelijk aftellen. Je ziet de bui al duidelijk hangen. Het ouder worden zal geen pretje zijn. Je moet wel uitgaan van de gemiddelde leeftijd die een mens zich kan veroorloven te leven. Volgens een niet actuele graadmeter wordt een man gemiddeld 78,4 jaar en een vrouw een slordige 4 jaar ouder. Voor de doordenker: ik wordt dit jaar 75. Voor mij is deze actualiteit en in dit geval zonder meerwaarde. Afgezien van het feit dat er al een soort van tweedeling is met betrekking tot de toenemende vergrijzing, het fenomeen is ook een steeds terugkerend onderwerp in discussies die soms een bedenkelijk niveau bereiken. De NOS- programma’s worden al aangepast en als 49- jarige tel je nog net mee. Er zijn ook andere rode draden die het leven kruisen en komen en gaan met leeftijdsgrenzen. Ik noem er een paar : hogere zorgkosten, euthanasie en zelfbeschikkingsrecht. De volgorde is willekeurig, maar soms onvermijdelijk. Hoe je met deze dingen omgaat is divers, maar ouderen worden bijvoorbeeld niet echt ontzien als ze op hun beurt wijzen op hun verdiensten en de resultaten daarvan in het verleden.Sommigen ouderen voelen zich zwaar getraumatiseerd als de algemene tendens in ook politieke. discussies is dat eigenlijk álle kosten onbeheersbaar lijken te worden door de vergrijzing. Voor hen die de leeftijd der sterken nog niet bereikt hebben geldt overigens ook dat als je je petje niet in de gracht gooit en er zelf onder kruipt ,je vanzelf mee gaat tellen in de stijgende statistieken.

Piet Eelants © 2021



IJDELE VIRTUELE HOOP (685)

DAGGEDACHTE Posted on vr, mei 14, 2021 16:30:27

Misschien is de gedachte eraan prematuur en is de wens tevens de vader van de gedachten erachter, maar er moet toch een mogelijkheid denkbaar zijn dat de vergaderingen van de gemeenteraad weer fysiek kunnen worden gehouden denk ik dan. Een volle tribune en een schrijvende pers welke de laatste het gegunde heerlijke flesje mineraalwater wordt gegund, om net zo belangrijk te worden gevonden geacht dan de raadsleden,worden node gemist door mij. Het zijn (dag)gedachten. Die schrijf ik dan ook maar op en soms, zoals nu, in de hoop dat ze ook gelezen worden door de Dongense bestuurderen. Voorzichtig en met voldoende afstand, eventueel technisch geholpen door het weer helemaal terug van weggeweest zijnde plexiglas zie ik weer wel zitten dat Pieter en Joeri al door het non-verbale gedrag van Marius op een dwaalspoor worden gezet. Het virtueel vergaderen heeft dus wel voordelen.De kijker -vroeger toehoorder- wordt nieuwsgieriger naar wie het eerst ‘ het handje’ opsteekt en de stand van de camera zorgt er voor dat de betekenisvolle blikken van Marieke (geen) virtuele grimassen worden als Petra bij het antwoorden op belangrijke vragen de audiomuteknop indrukt om een zucht te maskeren. Toch : het schermvergaderen tussen de raad en de bewoner enerzijds en de nu -ook landelijk- veelbesproken en naar mijn mening ook broodnodige gewenste politieke transparantie loopt er vertraging door op. Feit is, dat de fysieke afstand, niet gewénste afstand schept en het niet prettig voelt als de inwoner enkel digitaal wordt bediend. Het is allemaal te vrijblijvend en krijgt een gemaakt karakter.

Er ontstaat naar mijn mening zelfs een niet exact te bepalen bijkomend, maar niet gewenst gevoel en bevordert het bijna vrijblijvende lijkend karakter van de virtuele gemeenteraadsvergaderingen. Een sfeer van huislijk snorrend haardvuur en de achtergrondklanken van doortrekkende wc’s vormen niet de ernst van de z(a)ak(en) die besproken en behandeld worden. Een kopje koffie, geserveerd door de bode of door je vrouw, man of de butler thuis, maakt al een verschil van denken en gedrag. Bij sommige zaken en die bovendien van algemeen nut zijn, hoort nu eenmaal een andere omgeving dan je ‘ eigen huis en haard ‘. Als voorbeeld en als factcheck nog even dit: in mijn omgeving sprak ik deze week mensen die hun baas al een tijdje bedienen vanuit hun eigen woonkamer. Ze zeggen stuk voor stuk dat ze meer privé- momenten pakken dan de soms (streng) geregelde plaspauzes ‘op kantoor’ en dat daardoor hun prestaties en hun betaalde productieve momenten op z’n minst anders worden ervaren. De soms noodzakelijke werkdruk om te ‘scoren’ op de normale werkplek verdwijnt na een eigen huis en tuinwandeling tussendoor en de sociale controle van baas en collega ontbreekt in het geheel.

Het gevoel moe thuis te komen, in de file staan of de regen trotseren om daarna verdiend uit de zakken in je luie stoel, vervalt in een misschien al om andere redenen aanwezige huiselijke sleur. De welkom – thuiskus had je bij het ontbijt al te pakken. Als dat geveinsd wordt, maakt het alleen maar erger. De uiteindelijke persoonlijke conclusie is, dat de interactie tussen collega’s ook bijna onmisbaar is om een goede werkprestatie neer te zetten. Gauw iets vragen of het bieden van hulp om het werk soepeler te laten verlopen is er bij thuiswerken niet bij. De Jong kan me nog meer vertellen. Als het terrasje weer mag en de Ahoi vol zit met liefhebbers van Kleine kokette Katinga’s, (die eigenlijk douze points had verdiend) mag corona geen spelbreker meer zijn. Toch ? Gewichtige gemeentelijke bestuurskwesties moeten zo spoedig mogelijk terug naar de raadszaal.

Voor de zekerheid raad ik de leden van de raad aan om alsnog een sprekend portret aan te schaffen van zijne Majesteit, die hen streng volgt en aldus herinnert aan hun zware openbare taak; in de viruswereld doet transparantie er niet toe.



De daggedachte boemerang van de denkbeeldige utopie (684)

DAGGEDACHTE Posted on wo, mei 05, 2021 18:02:47

Utopie. Van Dale geeft een goede, vanzelfsprekende, misschien wel waterdichte uitleg over de betekenis van het woord. De grootste Nederlandse autoriteit op dit gebied geeft minstens twaalf definities. Meer dan waarschijnlijk veel beter omschreven en beargumenteerd dan de poging het woord te omschrijven zoals ik dat ga doen. Er kan me dus een zekere arrogante boerenwijsheid worden toegedacht. Oordeel zelf, maar volgens mij is er nog een betekenis aan het woord utopie toe te voegen. Het betekend ook ‘ het niet voldoende waarmaken van het intense verlangen ,woorden om te zetten in daden ‘. Utopie. Een schijnbaar onbereikbaar doel. Een utopie kan ook gezien worden als reikhalzend uitkijken naar een ultieme vorm van idealisme en is soms een voorbode voor het ontstaan van realisme. Dat geeft mij het gevoel te mogen vooronderstellen dat in feite alles mogelijk is en het daardoor eigenlijk de grootste kracht van mensen is de wereld verbeteren en er zelf mee te beginnen, een sneeuwbaleffect te veroorzaken.

Samen iets ondernemen kan ook een begin zijn van een nooit eindigende cyclus van dingen die veroorzaakt worden door niet-aflatende energie. Dat klinkt alleen al utopisch en gaat eigenlijk ons verstand te boven en het mijne voorop. Dat heeft volgens mij een reden. De mens is onderdeel van het universum en maakt daarom nog steeds deel uit van de steeds doorgaande evolutie. Die is volgens mijn diepe overtuiging nog niet af. Ook andere dingen zijn nog niet af. En zie, er is een wereld die niet af is. We zullen daarom moeten wachten tot dat dat het geval is natuurlijk ,omdat de moeilijkheid gelegen is in het feit dat mensen nu nog afhaken voor het onmogelijke om het simpele feit dat ons brein nog niet zo ver is, nog niet af is . Het laat ons in de kou staan zodat nu nog de optimisten het afleggen tegen de pessimisten. Zo komen vele goede dingen en plannen in een la terecht of nog erger: in de prullenmand. Digitaal te ledigen. De beweegredenen van mensen om af te haken voor het creëren van een betere wereld zijn nu niet altijd duidelijk. We dénken nog en wéten niet dat er dingen spelen die de mens verhindert om mee te doen. De angst misschien dat het persoonlijke of maatschappelijke consequenties heeft, de onmacht soms, omdat men er zich niet voor bekwaam acht. Broodnijd , eerzucht, of er op uit zijn zelf een beter plan te verzinnen en aldus de ander af te troeven en dan visa versa tegen de zelfde karakters aanloopt zodat ook dat plan belandt in dezelfde wereld van de eeuwige vergetelheid.

Het is geen specifiek algemeen tijdsbeeld van de nu levenden. Het is immers de mens en de dingen die starten, stoppen of doorgaan die het huidige tijdsbeeld bepalen. Op de keper beschouwd is dat dan ook eigenlijk het antwoord op de vragen in de daggedachte van vandaag. Een bijgewerkte uit een eerdere poging de wereld te verbeteren en misschien wel om diezelfde reden moeilijk te begrijpen. Zo ontstaan ook meningsverschillen en wordt polarisatie een dagelijks werkwoord. Zo bekvechten we door tot er minder dan een ons van ons overblijft. Zo gebeurt er van alles wat de mens eigenlijk niet wil en zo ontstaat er een sfeer van ik- mensen die anderen meeslepen in het nihilisme en blijft de vrede uit. Maar de evolutie staat niet stil en dus is er hoop voor onze kinderen hun kinderen.

Piet Eelants © 2021



Professor Plano (683)

DAGGEDACHTE Posted on vr, april 23, 2021 14:32:26

In deze tijd dat alleen een vreselijke ziektemaker het voor het zeggen schijnt te hebben, is de hang naar nostalgie opmerkelijk. Veel media grijpen er ook naar terug wegens gebrek aan echt nieuw nieuws. In Dongen heeft met name het Weekblad een ferme rubriek van Thecla Bovenberg die veel wordt gelezen en gewaardeerd . En ook deze krant put wel eens in het verleden om de geest bij te scherpen. Zo trok het 75-jareig Algemeen Dagblad deze week mijn aandacht. Deze kort na de tweede weedoorlog gestarte krant, publiceert op dit moment online voorpagina’s uit al haar bestaansjaren. Het AD is eigenlijk altijd wel zo’n beetje mijn krant geweest. Ik hield en hou nog steeds van grote krantenkoppen en uitgebreide duiding over dingen die anders onbelicht blijven. Twee kranten voldoen daar – nu nog- het meeste aan ,waarvan er een is die ik toch een beetje wantrouw omdat dat de Telegraaf is(..) Ik koos voor de nostalgie de AD-voorpagina uit het jaar 1951. In dat jaar was er de eerste officiële televisie-uitzending in Nederland. Het was afzien en het eigenlijk nog puur amateuristisch ‘spektakel’ begon al een half uur te laat, zegt de krant. Iets wat we enkel nog van de primetimeprogrammering van de VRT kennen .Toch was het anderhalf uur vermaak in

ontwikkeling. Het AD schrijft de dag erop dat de ontvangst overal uitstekend was. : ‘ zelfs buiten de straal van vijftig kilometer van Lopik was er beeld en klank. De krant zegt de dag erna óók dat er ‘duizenden’ hebben gekeken . Dat het woord tussen aanhalingstekens staat is veelzeggend natuurlijk, maar niet (toen al niet ) voor het AD. De krant schrijft : ‘ Niet dat zij zelf allen een televisietoestel bezaten, maar in cafés , restaurants, in radio-, (pardon) televisie-winkels, voor etalages waar televisietoestellen waren opgesteld, overal dromden de mensen samen.’ Opvallend was toe al dat ‘vooroordelen’ onschuldig waren en bleven bij vooronderstellingen. De krant heeft volgens mij het aantal kijkers nooit echt zélf geteld. Dat geeft ook gelijk het verschil met de Telegraaf weer. Die schrijft de niet getelde cijfers gewoon tot achter de komma op. Het AD : ‘En bij de gelukkigen, die een eigen toestel hadden, was er familiebijeenkomst.’ ‘De eerste televisie-uitzending’ is gepaard gegaan met verkeersopstoppingen, met gebroken ruiten, met in verdrukking geraakte mensen. Het was een sensatie, zo als we de laatste jaren niet hebben beleefd. ‘ , schrijft het AD dan. ‘Wie enigszins in de gelegenheid was en in de televisie belang stelde, heeft zich deze eerste uitzending niet laten ontgaan, dat is de indruk, die overvolle restaurants en overweldigende aantallen mensen bij etalages opleverden. Hoe men het gevonden heeft? Kris kras door het land hebben we een aantal particuliere bezitters van televisietoestellen opgebeld.’ Ik weet het nog; als jongetje van amper vijf zag ik een ongetwijfeld zenuwachtige Jeanne (de) Roos de door koffiepauze onderbroken programma’s aankondigen. Over nostalgie gesproken: Later genoot ik van Pipo. Professor Plano , de ‘Dikke Deur ‘, Ren je Rot , de Verrekijker en Dappere Dodo. Q en Q . Beertje Colargol en Black Beauty waren mijn favorieten. Ik kom nog wel eens op nieuwe nostalgische daggedachten ….. Jij kent nog andere titels .Toch ?

Piet Eelants (c) 2021



Ontwaakt !

DAGGEDACHTE Posted on zo, april 11, 2021 14:02:01

Alhoewel ik in God geloof heb ik tegelijk een behoorlijke aversie tegen religie in het algemeen. De as van het kwaad en de spil van de liefde. Dat klinkt als een contradictie en dat is het ook. Het geloof in God werkt voor mij als een soort verzekering. Het roept ook een soort lafheid in me op. Ik wil de zekerheid van het geloof graag voor mezelf vertalen als een onzekerheid die mij goed te pas komt op het moment dat het me kan helpen te geloven. Oorlogen, conflicten ,haat, onbegrip en dingen des duivels oordeel komen voort uit religie. Daarbij komt bij mij altijd de gedachte op dat als God religie had in willen stellen, Hij ( of Zij) die dan zelf wel had opgericht of uitgevonden. Het feit dat mensen dat hebben gedaan is de oorzaak van de twijfel die me overkomt. Geloof, religie, heeft goede dingen in zich. Meedogendheid ,liefde, barmhartigheid ,vergeving, cultuur, beschaving; het zijn voortbrengselen van religie. Het probleem is juist daarom levensgroot , maar evenwicht is niet opportuun. Ying en Yang, Pro of Contra, wit of zwart zijn daarom bijna niet in casu te vatten. Er zijn mensen die het geloof in een God in kunnen passen in de werkelijkheid van het zijn. Dat is knap. Van die mensen. Wat ik dan weer knap irritant vind, is, dat die knappe mensen die eigenschap proberen te slijten aan anderen die daar niet zo van gediend zijn. Dat druist weer in tegen mijn opvattingen over vrijheid van geest. Mijn twijfel hoort specifiek bij mij en ik kan en wil daar in feite ook mee leven. De Wachttoren en Ontwaakt! zijn dan ook niet besteedt aan mij en Christelijke politiek is niet beter dan socialistische. Lees de beginselen er maar eens op na. Wat écht knap is, is elke dag het voornemen heiligen om de dingen te doen die een ander niet hinderen in dingen te doen die zij menen te moeten doen of laten. Maar ook daar moet je zélf in geloven. Zeker weten!

Piet Eelants (c) 2021



Dingen of goden; geef het terug !

DAGGEDACHTE Posted on vr, maart 26, 2021 15:14:03

Hoe een koe een haas vangt, staat tot hoe een bom de vrede herstelt. Je weet zeker dat dat niet lukt , of het zou een toevalstreffer moeten zijn die niet ontploft. In het geval van de hazen en de koeien kan ik me er nog een voorstelling van maken. Maar je zou er als weldenkend militair toch van uit mogen durven gaan dat je meer voltreffers scoort door ze niet af te vuren. Neem nu de strijd in het Midden Oosten, waar ongeveer 50 landen al decennia lang een derde wereldoorlog proberen te voorkomen. Daar zijn toevalstreffers gewoon missers. Bommen die daar vallen brengen enkel tussentijdse wapenstilstanden die het weer mogelijk maken om te herbewapenen om vervolgens te herbeginnen en vervolgens de vrede herstellen. Een vicieuze cirkel. Meestal is religie de oorzaak. Maar de echte angel zit in de mens. Zolang die als geroepene in groepjes zegt dat zijn god de enige echte is, is de andere god van dat andere groepje nu eenmaal de verkeerde. Het lijkt een beetje op het Bijbelverhaal van de goede moordenaar. We horen dat waarschijnlijk weer terug in de Goede week. Omdat hij ten langen leste inzag dat hij naast de echte god aan het kruis hing, werd hem het eeuwige leven beloofd.

Het paradijs zeggen anderen. Het zou er in de wereld niet om moeten draaien welke god echt God is, maar hoe we dat toch als goed , liefdevol en vredelievend bekend staande opperwezen een betere plaats in ons hart zoude kunnen geven. Er zijn geen goeie bommen of het zouden zure moeten zijn. Religie is altijd al aanleiding geweest om de ander de kop in te slaan. De mens komt niet van die religie af , want als de ene kerk is leeggestroomd ,stroomt er wel een andere stroming in. Zelfs de oermens had een of meer goden. Die openbaarden zich in een boom of desnoods in een vleermuis. Er zijn landen waar olifanten heilig zijn ; ga daar maar eens een porseleinkast inrichten. Je komt van de regen in de drup als je geloofd in ondefinieerbare dingen. Dat komt – het woord zegt het al bijna- omdat het sommige dingen of goden zijn die je niet begrijpt. En als jij het niet meer begrijpt is de beste raad die ik je kan geven, dat gewoon aan je eigen god terug te geven.

Piet Eelants (c) 2021



Waarom ik wél ga stemmen … (680)

DAGGEDACHTE Posted on do, maart 11, 2021 11:07:07

Over veel grijze massa hoef je niet te beschikken, wel moet die scherp zijn. De menselijke geest is in staat om veel informatie te absorberen en te verwerken, maar soms er zijn grenzen. Al een jaar lang vandaag, moeten we bovendien op onze qui-vive zijn. Wat dat ook moge betekenen. Veel mensen hebben de overloopgrens inmiddels bereikt. Aan metaforen ontbreekt het ook nu niet in mijn daggedachte en clichés zijn er om uitvergroot te worden. Maar als ik zeg dat naast het feit dat er steeds meer zelfgemaakte kluizenaars bijgekomen, dat dat in grote mate het gevolg is vanwege de aanhoudende overheidszorg om ons te behoeden van een allesbepalend virus dan is dat geen halve waarheid. Op dit moment worden bovendien onze hersenen op afstand gekweld door een te hoge verkiezingskoorts, ‘dankzij’ onder andere de grote hoeveelheid partijen die middels computergestuurde algoritmen -die op zich eigenlijk bedoeld zijn om ingewikkelde problemen op te lossen- ons aanmoedigen op hen te stemmen. Er staan welgeteld 1064 soms goedbedoelende kandidaten op onze stoep om ons over te halen hen in het pluche van de tweede kamer te helpen. Ik verdenk er velen van dat ze bewust meehelpen onze IQ -opslagplaats te pijnigen. Over indoctrineren en hersenspoelen zijn al vele boeken geschreven, maar sommigen van onze, vanwege ons democratisch systeem toegelaten holle hoofden die uit zijn op zo’n blauwe zetel, maken het wel erg bont. ‘Links en Rechts’ zijn begrippen geworden die er niet meer toe doen; als de ene partij ons de vrijheid wil teruggeven en dat geveinsde verlangen gebruikt als verkiezingsslogan, weet ik niet waarom de lijsttrekker nog wél vrij rondloopt en alle heilige huisjes brandend achterlaat op een groot imaginair marktplein waar veel te veel bloemkramen staan om daardoor sterven aan de schoonheid ervan.

de keuze is reuze …

En een feestpartij kunnen we wel missen. Na de prik bouwen we er zelf wel een. De veelheid aan partijen is een gevolg van de verdeeldheid die ons tekent, maakt die alleen maar groter en de reeds aangestipte vrijheid komt er door in gevaar. Toch moeten we die beer op de weg maar laten zitten, een beter systeem dan het onze is er niet al zorgt dat tegelijk voor levensgrote contradictie. De geschiedenis bewijst het: als het volk te verdeeld is, komt het in opstand en grijpt een sterke man de macht. Dat betekend dan weer dat de vrijheid écht aan banden kan worden gelegd en alles wat god verboden heeft in enen mogelijk wordt. Mijn hoop doet daarom toch nog leven: Nederland is een goed land om er te wonen en er is veel meer dan ons bindt dan verdeelt. Na het stemmen tellen, zal het toch weer mogelijk zijn ook onze zegeningen te tellen.

Piet Eelants (c) 2021



Laat ons bidden ….., maar duimen mag ook.

DAGGEDACHTE Posted on wo, maart 03, 2021 10:53:28


Het laatste woord is eerst aan de kiezer. Dan pas is het mogelijk te weten wat het eerste woord werkelijk inhield. Daar moeten we nog even op wachten. Een woord houdt soms in er zich aan te houden, maar het kan ook loos zijn. Het gebruik van het woord is een manier waarvan de betekenis het zomaar toestaat er een succesverhaal van te maken of een puinhoop te creëren. De mens beschikt. Naar gelang de woorden van een politieke partij zich uitbreiden en er op wordt vertrouwd, wordt deze populairder bij het electoraat en dus blijkt dat uit het al dan niet toekomstige stemgedrag in de lijstjes van ene Maurice de Hond en pakweg 1Vandaag.

…komt goed ….

Je bedoelt het dus wel eens goed als politicus als je je aan je woord houdt. En dat ondanks dat de politiek er om bekend staat het nooit goed te doen. Meestal is het credo ,eenmaal in het pluche ‘zoals de wind waait ,waait ook het jasje ‘. De wind bepaalt aldus ook de richting. Het kan verkeren. Links- om of rechtsom. De glazen bol speelt een altijd onbekende rol. Over wind gesproken : in ons eigen dorp werd bij de vorming van een voormalig nieuw college al eens een frisse wind beloofd. Dat bleek voor een in Dongen niet meer in de raad vertegenwoordigde partij een niet meer te temmen orkaan te zijn waarna die zich in de luwte van de wind moest proberen te herstellen om tenslotte een stille plaatselijke dood te sterven. Zo’n debacle is in maart ook echt denkbaar denk ik. Vooral in de staart van de lange lijst van politieke mededingers voor één van de 150 zetels. Die vechten zich eerst in de kamer en vechten zichzelf er ook uit. Daarvoor heb je geen glazen bol nodig. Een doemscenario is ook levensgroot. Beloften zullen ook nu weer blijken te bestaan uit woord- gebonden beloftes die verworden tot loze woorden die aldus na de verkiezingstijd niet waargemaakt kunnen worden. Dat is ook onmogelijk. Dat ligt een beetje (veel) aan ons kiessysteem én het feit dat er té veel partijen zijn. Ze willen allemaal hun verkiezingsprogramma waarmaken en zeker als ze winst hebben behaald dankzij soms maar één argeloze kiezer. Een regering vormen is dan nóg moeilijker. Wij geven wel eens af op grote broer Amerika, dat tot op het bot verdeelt is met maar twee partijen die vechten als honden om dat bot zonder een derde viervoeter er in hoeven te betrekken. Enkel wetten houden de burger en de overheid daar aan hun woord en dat wordt dan democratie genoemd. En om die dan niet werkende democratie in stand te houden moeten die wetten ook gehandhaafd worden en neemt de wetteloosheid toe. Dan liever de lucht in zei Van Speijk en daarom terug naar deze kant van de oceaan. Gelukkig wonen wij in een kikkerlandje waar de ‘dikkopjes’ in de denkbeeldige poel talrijk zijn, maar de uiteindelijk overlevende kikkers zeldzaam blijken. Met andere woorden : de natuurlijke selectie zal ook nu weer haar werk doen. En er blijft maar één kikker over die – na de kus- op het witte paard komt te zitten. Toch ? Oremus. Laat ons bidden….. of als jij vindt dat religie al te veel aanhangers heeft : duimen mag ook.

Piet Eelants ( c) 2021



Volgende »